AKF Finalistentournee
De drie finalisten van het Amsterdams Kleinkunst Festival gaan op tournee. Na maanden van schrijven, schrappen, try-outs en de finales in de Kleine Komedie trekken winnaars Annica Muller, Daan Put en Dorelia Schraven het land in met programma’s die staan: scherp, muzikaal en persoonlijk.
Dit is het moment waarop talent een gezicht krijgt. Kijk maar naar Van der Laan en Woe, Yentl en de Boer, n00b, Valentina Tóth en Ayoub. En jij kunt erbij zijn!
Met THIS IS FUCKING CHAOS zet Annica Muller (1991) “een gedurfde en overrompelende voorstelling neer. Ze presenteert een wereld vol ontregeling, humor en abrupte wendingen. Wat aanvankelijk pure chaos lijkt, blijkt gaandeweg uiterst precies geconstrueerd. Annica schakelt razendsnel tussen fysieke scènes, maatschappijkritiek en persoonlijke bekentenissen en maakt van haar binnenwereld een direct beleefbare werkelijkheid. Inhoud en vorm vallen daarbij naadloos samen.”
In Boze Boom en de Mini Kartbaan van Marjan probeert Daan Put (2002) een staat van permanente paniek te bezweren met totaal absurdisme. “Op eigenzinnige wijze voert hij het publiek langs een moeilijk gesprek met zijn moeder, radio-uitzendingen en een referendum over de inrichting van de tuin van Marjan.” De jury ziet “een originele verteller die met snelle gedachtegangen, raps en onverwachte intermezzo’s een scherp beeld schetst van zijn grillige binnenwereld. Onder de lichtvoetigheid en humor ligt een serieuzer thema, waarin angst en depressie een belangrijke rol spelen.”
Met haar programma I Love Me(n) onderzoekt Dorelia Schraven (2002) “op gedurfde wijze vrouwelijkheid, grensoverschrijdend gedrag en de spanning tussen echt en niet echt. De jury ziet een bijzondere performer met sterk fysiek spel, een mooie stem en het vermogen het publiek moeiteloos mee te nemen. Dorelia speelt met archetypen van vrouwelijkheid en weet een urgent thema overtuigend en ontroerend vorm te geven.”
