Joos van Dooremalen

Kaat is de regie kwijt. Dat is lastig, want Kaat is regisseur. Regisseur van een theaterstuk dat ze zelf schreef.

Het stuk gaat over Meisje. Zij verliest jong haar vader en leert overleven. De repetities begonnen goed. De sfeer was prima en de muziek liep lekker. Maar dan stellen de acteurs vragen. Waar wil je eigenlijk heen met je stuk, Kaat? En wat is dat met dat bed?

Kaat duikt terug in haar script. Ze wil de veerkracht laten zien van het kind dat overleeft. Want kinderen zijn taaie rakkers. Maar hoe harder ze zoekt, hoe meer ze erin verstrikt raakt. Langzaam wordt duidelijk dat ze nog altijd worstelt met het verlies van haar eigen vader. Nu vijfendertig jaar geleden.

Verliezen duurt lang. En vaak wordt het niet gezien. Leidt het tot groot zwijgen? Maakt het je sterk? Of wordt het een harnas? Kaat kijkt op haar horloge. De première komt dichterbij.

Regisseur, schrijver en ervaringsdeskundige Joos van Dooremalen maakte hiervan een muzikale en warme muziektheatervoorstelling over kwetsbaarheid en kracht, gemis en liefde. Met muziek van Theo Hoek.