Liesbeth: “Dat was op de Bloemberg, een school voor nieuwkomers. We deden een schudoefening waarbij je je hele lichaam moet schudden. Eén jongetje begon ineens heel hard te lachen. De juf was hier zo verbaasd over; hij zat al twee weken op school, en dit was de eerste keer dat ze iets van hem hoorde. En plots deed hij helemaal mee!”
Sanne: “Aventurijn, voortgezet speciaal onderwijs, deed mee aan ons jaarlijkse Voordrachtfestival. Eén jongen spijbelde veel, kwam nauwelijks op school en wilde nooit meedoen met iets ‘buiten het normale’. We wilden zijn fatbike gebruiken in de voorstelling en vroegen hem daarom om mee te doen. Vanaf dat moment kwam hij naar elke les. Hij appte me zelfs een keer dat hij was natgeregend, eerst droge kleren ging aantrekken en daarna kwam. Zijn docenten hadden hem nog nooit zo gezien.”
Mik: “Ik gaf een workshop aan de Jorismavo, mijn oude school. Er zat een meisje in de klas dat heel geïnteresseerd was. Ze vertelde wat ze buiten school met rap deed en dat ze zelf teksten schreef. Ze stelde veel vragen en stuurde me later nog een bericht om haar werk te laten zien. Een docent vertelde dat ze normaal weinig deed in de les, maar hier helemaal loskwam.”


